|
خاطرات ابر بی باران 1
| ||
|
وقتی دلتنگت می شم ُ وقتی ازم دوری وقتی تنهام و نمی دونم چه جوری برسم به روزای خوبی که باهم داشتیم. ما آیندمونو تو یه زمینی کاشتیم که هیچی ازش سبز نشد جزغصه ی زیاد ، گریه ی خود به خود ! ----------------------------------------------
بیش تر از آن چه فکر می کنی دوستت دارم . تویی که هیچ وقت به هیچ چیز ... فکر نمی کنی !!!
[ ۱۳٩٠/۱٠/٢٢ ] [ ۱:٤٠ ق.ظ ] [ خودم و خدا ]
شعری از خودم تقدیم به دلم دلش از شب گریزان است سارا ماه و فر یزدان است سارا بلند و آتشین و مه گرفته شبیه کوه تفتان است سارا دوباره فصل گرگ و برف و زوزه به قول تو زمستان است سارا ولی در باغ لب های انارت درخت پسته خندان است سارا ××××××××××××××××× چه بارانی چه اسفند قشنگی چه سارایی چه فرزند قشنگی هنوزم از لج گریه پرستان همان بانویِ لبخند قشنگی [ ۱۳٩٠/٥/۱٢ ] [ ٢:٥٦ ب.ظ ] [ خودم و خدا ]
|
درباره وبلاگ  محو تماشای توام ، بی خیال دنیا ، چشمان زیبای تو را میبینم مثل او که عاشق باران است ، عاشق تو هستم باران نمیبارد ، به انتظار باریدن بارانم و باز تو نمی آیی ، و من به انتظار آمدنت مینشینم چون عاشق این انتظارم. مثل او که در کنار ساحل دریا نشسته ، به امواج دریا دل بسته من هم نشسته ام در کنار ساحل قلب تو و دل بستم به تو دل بستم به امواج خروشان عشق تو باز هم میگویم از تو …. باز هم مینویسم به عشق تو مثل شب ، مثل شبهای پر ستاره ، او که عاشق است پنجره را باز کرده و میبیند آسمان پر ستاره را تویی ستاره ی درخشان من ، آن عاشق منم ، نگاه کن مرا ای طلوع جاودانه ی من | |
